Ben böyle değildim inan eskidenÜrpermezdim böyle ayak sesindenBelki dönüp bana, beni yenidenSeveceksin diye ödüm kopuyor Bugünlerde iyi bir kahve, aşk gibi zor bulunuyor; ama merak, sabır ve suça bulaşmamış bir tutkuyla yaklaşıldığında hem ruhu hem bedeni iyileştirebiliyor. Bir dostum, nitelikli kahveyi “hasat edilen ve özenle seçilen çekirdeklerin, aroma ve karakterini ortaya çıkartacak şekilde kavrulup, çekirdeğe […]
Kızıl ve hareketli bir akşamüstü durağa doğru yürürken, kafasındaki sesler ve düşünceler, şımarık iki çocuk gibi sonu gelmeyecek bir kavgaya tutuşmuş, zihnini oradan oraya çekiştiriyordu. Köşedeki simitçinin, sevgilisine bağıran gencin, yürüyenlerin, gülenlerin, öksürenlerin, esneyenlerin, yere henüz atılmış sigaranın alevinin sesine kulak kesildi ama istediği sesleri duyamadı. Sanki evrendeki tüm sesler, derinlere, ulaşılması güç, yankısız bir boşluğa doğru çekiliyordu. O esnada,
